Na een lange vermoeiende reis en nog meer geworstel met internet toch eindelijk kunnen starten met de weblog.
Het begon met de reis naar Amsterdam met de
trein voor de eerste keer. Het inchecken ging goed, de worst, soep, croma en
nog veel meer werd niet gevonden in de bagage van MarianJ. Vervolgens de korte vlucht naar München om dan de 13 uur durende vlucht naar
Mexico City aan te gaan. Marian met haar beste Duits toch maar geprobeerd om
een upgrade te krijgen. Een oudere dame, die moe was en een beetje ziek…… Nou
de man aan de balie had wel humor….. tja, als u ziek bent dan mag ik u niet
toelaten op de vlucht…. dus toch niet zo ziek dat er niet gevlogen kon worden.
Al bij al voor een schappelijke prijs kunnen upgraden naar business class.
Marian dol van vreugde, want in ieder geval meer beenruimte en wellicht wat
kunnen slapen op de lange vlucht. In ieder geval een unieke belevenis. In de
pluche laten zakken, onmiddellijk een drankje, wijntje, champagne…. Na het
eten, ondertussen was het middernacht onze tijd, de stoel helemaal horizontaal
en Marian heeft 9 uur geslapen. Dus net op tijd wakker voor het ontbijt J.
Om 5.00 in de morgen geland in Mexico city en
omdat de bus pas om 22.00 vertrok, toch een hotel geboekt in de buurt van het busstation.
Dus opfrissen, gaan ontbijten in een plaatselijk restaurantje. Tocino, omelet,
broodje, vruchtensap en koffie, … het smaakte beter dan vorig jaar in het
restaurant van het hotel. Het is even wennen, de kakofonie aan geluiden,
lawaai, muziekjes door elkaar, standjeshouders die hun waar aanbieden voor zeer
weinig dinero J. Voor de rest is er in de buurt
van Mexico Norte niet zo veel te zien en de tijd om naar de stad af te zakken
was net iets te kort. Om 22.00 de bekende Mexicaanse bus, de Primeria Plus,
genomen voor een trip van 950 km naar de pacific coast, namelijk Melaque. Het
zijn echt luxe bussen, kosten bijna niets (30 euro voor een pensionada) en je
zit er 10 keer beter dan in het vliegtuig. Lunchpakket gekregen, de stoelen
maar achterover en naar een filmpje kijken of muziekje luisteren en tussendoor
wat dommelen, want het landschap schiet voorbij in de nacht en de enige
lichtpunten zijn de tolposten voor de autorouta. Tegen de morgen een eerste
stop in Colima (bekend van de vulkaan), snel uitstappen en een peukje en
vervolgens verder en rond 11 uur in de morgen, goed uitgeslapen, aankomst in
Melaque.
Op naar het hotel, telkens benieuwd of de
reservatie is doorgekomen, of niet dubbel geboekt is, of we wel een plek
hadden. De hoteleigenaar was namelijk twee maanden geleden overleden en voor de
de Mexicaanse manager J, is het soms moeilijk om iets te
regelen of op een rij te zetten J.
Maar goed, kamer 204 was vrij en we werden
verwacht.
